Profilim

Diziler Filmler Listeler İletişim

Temizle

Populer Aramalar

Lee Cronin's The Mummy

Lee Cronin'den Mumya

Tom Clancy's Jack Ryan: Ghost War

Tom Clancy'den Jack Ryan: Hayalet Savaş

The Punisher: One Last Kill

A Marvel Television Special Presentation - The Punisher: One Last Kill

Project Hail Mary

Kurtuluş Projesi

The Super Mario Galaxy Movie

Süper Mario Galaksi Filmi

@Yumurtalipatates

8 yıl önce katıldı. 0 film takip ediyor. 0 film/bölüm izledi. 17 yorum yaptı.

Kolay kolay ağlayan biri değilim; ağladım. Çok güzel, çok buruktu.

Çerezlik bir film. Keyifli.

Olaylar beklemediğim şekilde gelişti fakat "iyi ki de öyle gelişmiş!" dedirttirdi.

Karakterler o kadar iyiydi ki, bir kitaptan esinlenilmiş olduğunu sandım izlerken. Büyülendim.

Açıkçası daha iyi bir film beklemiştim. Çoğu sahne öngörülebilirdi. [spoiler] Kendiliğinden açılıp kapanan kapılar, duvara kanla yazılmış tehdit sözleri, lavobodan gelen kan, karanlıktan ekrana doğru sıçrayan yüzler... Bunların hepsi öngörülebilirdi ve kendimi hazırladığım için korkmadım da. [/spoiler] Sıçramama sebep olan sadece bir sahne oldu, onun dışında rahattım. Filmin bir saatinden sonra çığlıklara ve kaçma seanslarına alıştığınız için artık doğal olarak korkmamaya başlıyorsunuz. Beklentilerimi alıp, yere çakan bir film oldu. [spoiler] Çocukların gönül işlerine bu kadar vakit ayırmak yerine Pennywise'ın hikayesini anlatabilirlerdi. Anlatmalılardı.[/spoiler]

Bu filmi ilk ağabeyimle izleyecektik fakat, kendisi bu filmin tamamen İslam'ı kötülemek amacıyla çekilmiş olduğunu söyleyip başka bir film açtı. Eh, bu beni durdurmadı. Sonraları izledim. İyi ki izlemişim. İslam'ı kötülemek gibi bir amacı olduğunu düşünmüyorum. Gerçekleri yansıtan bir film, sonuçta bu tür şeyler olmuyor değil. İslam'ı kendi aleyhine eğip büken, istediği ayete istediği anlamı yükleyen insan çok. Bunlar oluyor.

Kafamda dönüp dolaşıp, tekrar gündeme oturan film. Hikayeyi çok iyi sıralamış ve mükemmel bir şekilde anlatmışlar.

Çok tatlıydı.

Ölü bir adamın osurmasına bu kadar güldüğüm için utanmakla beraber, çok da eğlendim. Hem güldürüp hem burukluk yaşatan filmleri seviyorum vesselam.

Bir biyografi olarak fazla başarılı!

Geçmişte bıraktıklarımızın hissiyatını yaşatan bir film. Küçük bir kız ve orta yaşlı bir adamın ortak noktası ne olabilir ki? Yalnızlık. Leon: The Professional yalnızlığın paylaşılmasının hikayesidir.

Kadını küçümseyen erkekten daha kötü bir şey varsa, o da kadını küçümseyen kadındır. Bir erkek manevi iktidarsızlığını saklamak, kadına yaptıklarını hoş gördürebilmek, görebilmek üzere onu izole eder. Peki bir kadın, bir kadına yaptığında? Bunun nasıl bir açıklaması olabilir? [spoiler]Asyalılarda genel olarak bir apati, bir soğukluk durumu mu var, yoksa sadece ben miyim? Kadının yaşadıklarına şahit olmasına rağmen ona yardım etmedi Hae-Woe. Hatta yer yer yalancılıkla suçladı. Bu nasıl bir kayıtsızlık yahu?[/spoiler]

Bence konusuna göre gayet akıcı bir film, zaman kaybı olacak bir film de değil. Güzel, ama müthiş değil. Beni sıkmadı. Ve, evet; yine James dağıtmış ortalığı. Adamda oynadığı bütün karakterlere yansıyan bir özgüven var.

Aile insanın ilerde vereceği kararlara, hatta direkt olarak kişiliğine nüfuz ediyor. Bazen içini umutla doldururken, bazen de bomboş hissettiriyor. [spoiler] Patates Cipsi ile aramızdaki benzerlikler beni şaşırttı açıkçası. İçindeki duygusal kuraklığı ifade etmeye çabaladığı sahneler, yaptıklarının nedenini kendinin de bilmemesi, herkesin bir gün gitmiş olacağını düşünmesi (ki muhtemelen öyle de olacak), bütün filmi kendimi onun yerine koyarak geçirdim. Film bittiğinde ise öz eleştiriye geçtim. Babamı altı veya yedi yaşındayken kaybettim -kaybettim derken kalp krizinin ardından beyin hasarı aldı ve yatalak kaldı, bilincini kaybetti, konuşamadı, yürüyemedi, altında bezi vardı, bireyselliği yok oldu- (bunu neden yazıyorum acaba...) annemi ise on iki yaşımda. Anneminki kaybetmek değildi gerçi, daha çok terk edilmek diyelim. Sonraları geri geldi (telefonda ağlayarak yalvardığım için) fakat beni büyütmek için geç kalmıştı. Her neyse işte, ben de biraz kimsesizdim sanırım. Bu yüzden midir, biri "seni seviyorum" dediğinde yüzüne bakakalıyorum. Yalan söyledikleri hissine kapılıyorum. Bugüne kadar hiç aşık olmadım. Öyle bir şey var mı, emin de değilim. Fakat birkaç ay önce minik bir hoşlantıya kapıldım. "Ruh eşi" dedikleri hurafeye çok yakın bir insanla tanıştım. Arkadaş oldum. Olduk. İki ay boyunca konuştuk. Telefonda, bilgisayarda, bilgisayar oyunlarında, yatmadan önce, uyanınca. En sonunda korktuğum şey oldu tabii ki. "Senden hoşlanıyorum, seni seviyorum." İnanmadım. Hala inanmıyorum. Ona sevginin çabucak elde edilemeyecek bir şey olduğunu anlatmaya çalıştım. Ayrı şehirlerde olduğumuzu, benden sıkılacağını, ona istediği sevgiyi veremeyeceğimi, yeterli olmadığımı anlatmaya çalıştım. Yine de inancını yitirmedi, ve vazgeçmedi. En sonunda sadece arkadaş olmak istediğimi, ona karşı bir şey hissetmediğimi söyledim. Sanırım cidden de hissetmedim. Yine de hissetmeye en yakın eşiğimdi. Sonunda onu da çaresiz bıraktım. Bana kızdı, bir iki kere daha mesaj attı, devamı gelmedi. Neyse çok uzattım. Uzun lafın kısası; kimsesizlik cidden bir boşluk yaratıyor sanırım. [/spoiler]

Normalde ne kadar cinselliğin bol yer edindiği filmlere ön yargılı ve biraz da ürkek yaklaşsam da bu epey başarılıydı. Cinsellik filmde bir şeyler ifade etmek üzerine, bir bakış açısı, bir değişim üzerine kullanılmış. İnsanı hem geren, hem şaşırtan, çokça empati kurmasını sağlayan bir film. Nemfomani iyi işlenmiş. Artık bir nemfomanyak ile tanışırsam çocukluğuna inmeyi düşünüyorum.

Fazla iddalı olacağını düşünebilirsiniz fakat bu hayatımda izlediğim en güzel film. İzledikten sonra pişman olmayacağınıza eminim. Tabii filmden anlıyorsanız. [spoiler] Açıkçası olayların gidişatından filmin sonunu az çok anlamıştım, buna rağmen film bittiğinde ürperip, ekranda sabit kalmamak elde değil. Kan bağının, toplumdaki, dindeki, etik değerlerdeki yeri üzerine düşündüren bir senaryo. "Ensest" kavramı, düğüm olmuş kulaklık kıvamına geliyor, ahlak anlayışı da üzerine eklenince kafalar bir milyon. [/spoiler]

Sırf yorum yazmak için üye oldum. "Korku" kategorisi içinde, izlediğim en iyi film diyebilirim. Görsellik, oyunculuk, ve atmosfere ek olarak filmin felsefi bir bakış açısı insanı daha bir ayrı etkiliyor. Klişelerden arınmış güzel bir film. Kararsızlık yaşamayın; izleyin.

Hd Film Cehennemi | Film izle | HD Film izle | Hdfilmcehennemi

Yardım

İletişim Twitter

HDFilmCehennemi, en yeni filmleri Türkiye'deki film severlere nette ilk olarak ve HD kalitede sunar. 'Film izle', 'HD Film izle' ve 'HD Film Cehennemi' kelimeleriyle arama motorlarında öne çıkan platformumuz, en güncel yabancı filmleri ve yabanı dizileri hızlı bir şekilde sizlere ulaştırır. Telif hakkı ihlali düşündüğünüz içerikler için lütfen iletişim sayfamızdan bizimle iletişime geçin.